Ik was al niet zo heel enthousiast over de GVR bijeenkomst over babyboomermarketing afgelopen maandag. Niet zozeer vanwege het thema (ik ben immers altijd enthousiast te krijgen voor organisaties die zich bekommeren om marketing en communicatie gericht op ouderen) maar om het feit dat ik al kon vermoeden dat het weer een verhaal zou worden over waarom we toch vooral naar deze doelgroep moeten kijken en luisteren en hoe deze doelgroep dan eigenlijk wel niet is. Terwijl we nu toch zo onderhand wel weten dat er vooral behoefte is aan praktisch aanpakken, mooie dingen maken en goede creatie. Ik zie al jaren dezelfde praktijkcases, waarvan het gros niet eens voor de doelgroep is gemaakt.
Bij binnenkomst viel me direct op dat de opkomst beschamend was. Gistermiddag las ik tijdens mijn treinreis in Adformatie nog een enthousiaste aankondiging van
de Babybooming Business bijeenkomst bij Sanoma. 25 man (sterk?) zat in het kleine zaaltje van het hoofdkantoor in Hoofddorp. En dan vooral het concurrentie- en vakveld was ruim vertegenwoordigd. Ik zag zum Beispiel onder andere Eric van den Berge van
My Generation en Monique Hus van
Booming Experience. Leuk voor mij om die weer eens te zien, maar voor de gasten/bezoekers niet per definitie interessant. Ik was er zelf ook met vakbroeder Herbert Driessen van
Rijp.
De directeur van Sanoma gaf een korte opening en introductie, beloofde op de borrel te verschijnen, vertrok en werd niet weder gezien. Renske van Kooij trapte daarop af met de 5 typologieën van 50 plussers zoals
het Expertisecentrum al enige tijd propageert. Leuke presentatie, maar voor mij in ieder geval nichts neues.
Gertjan Hafkamp deed zijn kunstje op basis van zijn boekje Babybooming Business uit 2006. Toen nog geschreven vanuit
Imagine, nu als propagandapraatje voor Publicis. Niets nieuws onder de zon. Oude wijn in nieuwe zakken.
Na de pauze was het tot slot
Gerard Teuben met de eerste verrassende presentatie. Ik zeg “perception vs. Reality”, Rolling Stone en een leuke frisse blik. Ik had een stukje op video opgenomen, maar daarvan is de geluidskwaliteit helaas beneden maats.
Jammer van de voorbeelden die Gerard noemt. Deze komen slechts uit bladen gericht op de doelgroep en zijn niet direct voor de doelgroep bedacht. Terwijl er toch best leuke voorbeelden (vooral internationaal) zijn te bedenken. Ik probeer ze hier regelmatig voorbij te laten komen.
Wat ik dus al zei. Het ontbreekt aan praktijkcases waarin de babyboomer, 50 plus, youngtimer of ouderenpopulatie op succesvolle manier met communicatie wordt aangesproken, verleid en tot aankoop aangezet. Wie gaat dat nou eens doen?
Het is volgens de Pers van vandaag inmiddels een heuse commerciële hit: het inhuren van een professional om je levensverhaal te laten optekenen. En met de babyboomgeneratie die nu massaal ouder en oud wordt zal die trend volgens mij alleen nog maar doorzetten. Babyboomers hebben veel te verhalen en te vertellen en voelen volgens mijn onderzoeken een drang om die kennis en verhalen over te dragen aan het nageslacht. En dan zijn fotoboeken en video's misschien niet genoeg om 'onsterfelijk' te worden. Wie schrijft die blijft is het credo.
